تاریخچه در و پنجره ها گسترش یافته است

اولین پنجره‌های مولیون شده را می‌توان در مقبره‌های هان و خانه‌های سفالی پیدا کرد و همچنین تعداد زیادی ساختمان‌های آجری و چوبی و نقاشی‌های دیواری در سلسله‌های تانگ، سونگ، لیائو و جین وجود دارد. از زمان سلسله مینگ به بعد، به تدریج با پنجره های طاقچه در ساختمان های مهم جایگزین شد، اما همچنان در معماری عامیانه استفاده می شود. در گذشته، تانگ همچنان از پنجره‌های مولیوندار استفاده می‌کرد که باز نمی‌شد، بنابراین عملکرد و شکل آن محدود بود. از زمان سلسله سونگ، باز و بسته شدن پنجره ها بیشتر و بیشتر شده است و در نوع و ظاهر پیشرفت زیادی داشته است. در سلسله سونگ از تعداد زیادی پنجره مشبک استفاده می شد و علاوه بر شطرنجی، نقش های توپی، نقش های پول باستانی و ... وجود داشت که باعث بهبود شرایط نور و افزایش جلوه تزئینی می شد. پنجره جلوپنجره سلسله سونگ بر روی دیوار آستانه بین دو طرف درب سالن اعمال شده است که از درب مشبک تکامل یافته است، بنابراین فرم مشابه است، اما فقط چشم های مشبک، تخته های گل کمر و بدون آب وجود دارد. تخته های مانع پنجره شاخه چیدن اولین بار در ساختمان سفالی هان کشف شده در گوانگژو دیده شد. پنجره تکیه گاه در شمال سلسله چینگ نیز بر روی دیوار آستانه استفاده می شد که می توان آن را به دو قسمت تقسیم کرد، قسمت بالایی پنجره شاخه و قسمت پایینی پنجره است و این دو از نظر مساحت برابر هستند. با توجه به نیاز به تهویه بیشتر در تابستان، مساحت پنجره های نگهدارنده حدود دو برابر قسمت حذف پنجره ها است و نقش و نگارهای شیشه ها نیز بسیار غنی است. در سلسله‌های مینگ و چینگ، سبک درها و پنجره‌ها اساساً رسم سلسله سونگ را به ارث بردند و در اواسط سلسله چینگ، شیشه روی درها و پنجره‌ها اعمال شد.

درها و پنجره‌های ساختمانی مدرن چین در قرن بیستم توسعه یافتند و درها و پنجره‌های فلزی که با درب و پنجره‌های فولادی نشان داده می‌شوند سابقه ۹۰ ساله در چین دارند. با این حال، دوران طلایی توسعه در و پنجره در معماری معاصر چین، بیست سال 1981 تا 2001 است. در سال 1911، درها و پنجره های فولادی، عمدتاً محصولاتی از بریتانیا، بلژیک و ژاپن به چین معرفی شدند و در "مکان های اجاره ای" شهرهای بندری ساحلی مانند شانگهای، گوانگژو، تیانجین و دالیان متمرکز شدند. در سال 1925، صنعت ملی شانگهای چین شروع به تولید درب و پنجره های فولادی در مقادیر کم کرد و قبل از تأسیس چین جدید، تنها بیش از 20 کارخانه صنایع دستی از نوع کارگاهی وجود داشت. پس از تأسیس جمهوری خلق چین، شرکت های درب و پنجره فولادی در شانگهای، پکن، شیان و جاهای دیگر، پایگاه های تولید درب و پنجره های فولادی بزرگی ساخته اند که به طور گسترده در ساختمان های صنعتی و برخی پروژه های عمرانی استفاده می شود. در اواخر دهه هفتاد، دولت به شدت سیاست تخصیص منابع «جایگزینی چوب با فولاد» را اجرا کرد و کشور به اوج ارتقای در و پنجره‌های فولادی، داربست‌های فولادی و قالب‌های فولادی (به عنوان «سه جایگزین فولادی» اشاره کرد. چوب")، که توسعه درها و پنجره های فولادی را به شدت ترویج کرد. دهه 80 اوج درب و پنجره های فولادی سنتی بود و سهم بازار یک بار (1989) به 70 درصد رسید. درها و پنجره های آلیاژ آلومینیوم در دهه هفتاد به چین معرفی شدند، اما فقط در سفارتخانه های خارجی در چین و چند پروژه مرتبط با خارجی مورد استفاده قرار می گیرند. با توسعه عمیق و اثربخشی اصلاح حاکمیت اقتصاد ملی، سری درب و پنجره آلومینیومی نیز از 4 نوع و سری 8 در اوایل دهه هشتاد به بیش از 40 نوع و بیش از 200 سری توسعه یافته است و یک سری نسبتاً توسعه یافته را تشکیل می دهد. سیستم محصولات درب و پنجره آلومینیومی و تعیین وضعیت محصولات ستون.